Beş hececiler

5 arkadaş hep birlikte toplanıp bir yola çıktılar. 1. Dünya savaşı ve milli mücadele yıllarında sanatlarıyla var olmaya başladılar… Memleket sevgisi, yurt güzellikleri, kahramanlık ve yiğitlik gibi konuları ele aldılar. İlk şiirlerinde aruz ölçüsü kullandılarsa da, sonrasında hece ölçüsü kullanmaya başladılar. Şiirde sade ve özensiz olmayı, süsten uzak durmayı, sadece ama sadece anlatmayı tercih ettiler. Dörtlüklerle değil yeni biçimlerle yazılarını sürdürdüler… Şiirde bir devrim yarattılar.

Faruk Nafiz Çamlıbel (1898-1973)

Faruk Nafiz Çamlıbel

Şiir yazmaya 1. Dünya savaşı dönemlerinde aruz ölçüsü ile başladı Çamlıbel. Daha sonra hece ölçüsüyle yazmaya karar verdi ama heceyle şiir yazarken aruzla da yazmaya devam etti. Duygu ve düşünceyi aynı anda yürüttü. Eserlerinde ‘romantik’ ve ‘realist’ konuları ve hayatını işledi. Anadolu’yu, memleket sevgisini işledi  Aşk, hasret, tabiat, ölüm, kahramanlık gibi temalar eserlerinde çokça hissedildi. Akıcı bir dil ve güçlü üslubu ile çarpıcı eserler ortaya koydu.  Söz sanatlarını kullanmaktan hiç vazgeçmedi.

Son Aşk

Hasretinle geçiyorken bu gençlik çağım, 
Ey sevdiğim, ben ümitsiz değilim gene 
Ak düşünce saçların kumral rengine 
Kollarında son aşıkın ben olacağım. 

Ey başında şimdi sevda rüzgarları esen, 
Böyle her gün yollarımdan geçsen de süzgün 
Sen benimsin büsbütün terk olunduğun gün … 
O mukadder günü, bilmem, düşündün mü sen? 

Enis Behiç Koryürek (1891-1949)

Enis Behiç Koçyürek

İlk şiirlerini Servet-i Fünun etkisinde kalarak yazdı. Şiire aruz ölçüsü ile başladı. Hece ölçüsü ile yazdığı ilk şiirlerinde aşka yer verdi. Kurtuluş Savaşı yıllarında milli duygular ve kahramanlık konularını ele alarak epik şiirler yazdı.

Sevgi

Nasıl söylesem bilmem, 
Ve anlatsam ne ile? 
Bu öyle bir duygu ki 
Gelmez kaleme, dile… 
Sen varsın bakışımda, 
Her nefes alışımda, 
İçimde ve dışımda, 
Günahlarımda bile! 

Yusuf Ziya Ortaç (1895-1967)

Yusuf Ziya Ortaç

Şiire aruz ölçüsü ile başladı. Ziya Gökalp’in etkisiyle hece ölçüsünü benimsedi, bu türün başarılı örneklerini verdi. ‘Hecenin Beş Şairi’nden biri olarak ünlendi. Şiirleri Türk Yurdu, Servet-i Fünun ve Büyük Mecmua’da yayınlandı. Akbaba dergisinde akıcı bir dille, rahat okunur bir tarzda yazdığı fıkralarında siyasal mizahın özgün örneklerini verdi.Şiirlerinde günlük hayatı sade bir dil ile işledi.

Giden Gelmez

İşittim ki, benim için ağlıyormuşsun, 
Hala adım düşmüyormuş dudaklarından! 
Geçenlerde bir yolcudan beni sormuşsun, 
Metruk, ıssız bir manastır gibiymiş odan! 
Çamlıklarda tek başına geziyormuşsun, 
Gözyaşların anıyormuş eski günleri… 
Ümidini siyah ufuklarda yormuşsun, 
Sanmışsın ki, giden günler gelecek geri! 

Orhan Seyfi Orhon (1890-1972)

Orhan Seyfi Orhon

Şiirlerinde daha çok şahsi konuları işlemiştir. Bazı şiirlerinde Halk şiirlerini de kullanmıştır. Kişisel duygularını lirik ve incelikli dizelerle okurlarına ulaştırmıştır.

Veda

Hani o bırakıp giderken seni
Bu öksüz tavrını takmayacaktın?
Alnına koyarken veda buseni
Yüzüne bu türlü bakmayacaktın?
Hani ey gözlerim bu son vedada,
Yolunu kaybeden yolcunun dağda
Birini çağırmak için imdada
Yaktığı ateşi yakmayacaktın
Gelse de en acı sözler dilime
Uçacak sanırdım birkaç kelime…
Bir alev halinde düştün elime
Hani ey gözyaşım akmayacaktın?

Halit Fahri Ozansoy (1891-1971)

Halit Fahri Ozansoy

Şiire aruzla başlamıştır. Aruza veda adlı şiiriyle, aruz veznini bırakıp heceye yönelmiştir. Şiirlerinde hüzün ve melankoli gibi bireysel duygulara, aşk ve ölüm temalarına rastlanır.

Anadolu Akşamı

Bir mektup parçası 
Sevgilim, ne kadar hüzünlü bilsen 
Bu ölgün akşamın ölgün bestesi, 
Uzak tepelerden, dağlardan esen 
Aşina olduğum rüzgarın sesi.

Gölgeler içinde ağaçlar yorgun, 
Her tarafta yetim bir tevekkül var. 
Sanki fısıldıyor Anadolu’nun 
Uyuyan ruhuna ninniler rüzgar.

Sürüler iniyor karşı bayırdan, 
Günün son ışığı vurmuş dereye. 
Bir Muğla türküsü yükseldi kırdan: 
“Ayşem, aygın baygın Ayşem, nereye? “

CEVAP VER

Yorumunuzu Girin
Lütfen adınızı giriniz.